Nie wiem czy to za sprawą małej dozy alkoholu, czy za jakąś inną sprawą, ale muszę przyznać, że nawet mi się spodobał. Przejdę od razu do sceny końcowej, w której to No nie mam zielonego pojęcia jak mam odbierać tą scenę. Z jednej strony, niemożliwe stało się możliwe - Alien zniknął. A ludzie? No cóż - gatunek, który zawsze przetrwa. Ale sposób w jaki tą scenę zagrała Sigourney Weaver - no po prostu nieziemski. Te łzy w oczach, to załamanie ducha, ta bezsilność a zarazem bezwzględność.... Normalnie nic dodać nic ująć. Niczego mi nie brakowała w jej zachowaniu, nie czułam sztuczności, naciągania, pustych emocji. Ale jak tylko kamera najechała na Aliena, to ręce mi opadały. Taka mała dziurka a taki duży Alien...
Przejdźmy może do początkowych scen. Nie są jakoś specjalne wydłużane. Czuć budowanie napięcia, które nie jest usilnym naciąganiem scen. Poznajemy psychopatyczne pragnienia niektórych bohaterów, ich perwersyjne myśłi, zachcianki, pragnienia władzy, żądze trzymania świata w swoich dłoniach...
Muzyka jakoś umkneła mi w tle. Efekty specjalne też jakoś mnie nie oczarowały. Jednakże całokształt filmu wpływa pozytywnie na jego odbiór. 7/10

Nie wiem co na to fizyka, jednak mało prawdopodobne to jest, tak jak to że Alien wisiał na nodze Ripley w poprzedniej części a ona trzymała się drabinki jedną ręką. Ogólnie film ok.

Jakby się uczepić to do fizyki to ma się nijak. Nie przepadasz za Alienem?

Dla mnie wszystkie części Obcego są pełne niesmaku. W każdej części znajduję coś na tyle nieprawdopodobnego, że jako "nie-fizyk", jako "nie-astronauta" wyłapuje to natychmiastowo. Jednakowosz przy grze aktorskiej głównej bohaterki, przy tle muzycznym, przy napięciu jakie często towarzyszy Xenomorph'om jestem w stanie wybaczyć takie naciągnięcia.